MATHALIBI: workshops voor iedereen van 9 tot 99 jaar!
DE WISKUNSTCOLLECTIE: een tentoonstelling voor en van een ieder die op een wiskunstig ei broedt!
WISKUNSTBIJEENKOMST EN -LEZINGEN
(pi-right): Dirk Huylebrouck
MATHALIBI: workshops voor iedereen van 9 tot 99 jaar!
DE WISKUNSTCOLLECTIE: een tentoonstelling voor en van een ieder die op een wiskunstig ei broedt!
WISKUNSTBIJEENKOMST EN -LEZINGEN
(pi-right): Dirk Huylebrouck
Architect Patrick Labarque, Kluisbergen, legt zich tegenwoordig toe op de wiskunde: de beroemde vierkleurenstelling, de relatie veelvlaksstapelingen-hyperbolische meetkunde-fractalen, een “universele moersleutel” die aanleiding geeft tot een driedimensionale beweegbare constructie, viervlaks-spiegelcellen, enzovoort.
Onderzoeker Fernand Neerman, Merendree (Nevele), wil bewijzen dat de verhoudingen van het menselijk lichaam de basis zijn van de geometrie. In zijn zoektocht naar driehoek, vierkant en cirkel komt hij uiteindelijk bij de grote piramide van Cheops terecht, al ontsnapt hierbij zelfs da Vinci niet aan zijn fantasie (site in januari 2011).
Sint-Lucas eindejaarstudenten Amélie Van Neer, Blankenberge, en Renée Verhulst, Hulste, zullen ter afwisseling en ontspanning bij de vele wiskunstige voordrachten een wiskunstige modeshow opzetten; zie Facebook groep.
Kunstig technieker en een technisch kunstenaar Nic Geeraert, Evergem, stelt zijn nieuwste project voor: een Fullerdome in bamboe gebouwd volgens de cradle to cradle-principes, met oog voor technische details. Een wereldprimeur voor het publiek (zie site in opbouw; operationeel in 2011).
Vrijetijdskunstenaar en zonnewijzerkundige André Reekmans, Wevelgem, een actief lid van de “Zonnewijzerkring Vlaanderen” en het “Atelier voor Plastische Kunsten” van Wevelgem, ontwerpt zonnewijzers op basis van astronomische berekeningen, zowel keramische equatoriale als vlakke vertikale punt-zonnewijzers, waarin we soms Stonehenge herkennen.
Zonnewijzerkundige Willy Leenders, Hasselt, vond een uitdaging in het berekenen van het uur- en datumlijnenpatroon van de nu grootste verticale zonnewijzer van het land. Die moest immers op een hol-cilindrische muur komen. Zie site.
Wouter Cox, Gent, beeldend kunstenaar, die werken zal tentoonstellen (zie site, en in het bijzonder de video waarin een Flandrienwielrenner esthetisch en wiskundig trillingen op een wateroppervlak veroorzaakt).
Wiskundige Hugo Broeckx, Berchem, is iemand van de “oude stempel”: hij interesseert zich in het bijzonder aan veelvlakken en aan entropie, zoals blijkt uit zijn site, en in het bijzonder uit dit filmpje van zijn site. Hij zal zijn nieuwe veelvlak voorstellen, door hem gedoopt met de poëtische naam van “context-binder”.
Jacques Beck, Waterloo, is een beeldend kunstenaar en steenbeeldhouwer en de ontwerper van het zogenaamde “multisculptuurconcept”, dat intentioneel een sculptuur vanop haar meerdere steunvlakken behandelt, zodat door veranderende waarnemingen één sculptuur er verschillende omvat.
Juul De Belder, Edegem, is altijd geboeid geweest in de raakvlakken tussen kunst, techniek en wetenschap. Na een lange carrière als technisch ingenieur en deeltijds lesgever, heeft hij voor zijn beelden inspiratie gevonden in de wiskunde, de wetenschap, muziek en literatuur.
Auteur Patrick Geryl onderzoekt sinds 15 jaar de mogelijke mega-omkering van het magnetisch veld van de zon. Hij heeft een wiskundige uitleg voor de zonnevlekkencyclus en de verandering van polariteit van de zonnevlekken. Zijn theorie kent aanhangers én critici over de hele wereld: zie site!
Peter Raedschelders, Kruibeke, een ingenieur wiens hobby wiskunst is: hij legt uit “Hoe zelf Escher prenten maken” en zal hierover een speciale tentoonstelling opstellen tijdens de meeting; zie site 1 en site 2.
Specialiste van de Italiaanse cultuur en schilderes Françoise Beck, Waterloo, vindt in het ontleden van patronen van dierenhuiden een bijkomend pad om haar immense liefde voor dieren uit te drukken.
Patrick Seurinck, Gent, kunsthistoricus en architect, stelt “WYLT” voor, een werk dat onze omgeving abstraheert tot een configuratie van ruimtelijke hoeken, gebaseerd op exploraties in Artificial Intelligence en Robot Vision in de jaren ’70.
Samuel Verbiese, Overijse, is een beeldend kunstenaar geboeid door de menselijke figuur en het portret, en ook door geometrische constructies, zoals het labyrinth, de gulden pyramide, het Atomium, het Zometool en wat hij zelf de “”tangramoid”" noemt.
Lou de Boer, Rotterdam (Nederland), geeft een aantal frappante gezichtspunten over de innerlijke tijd (die we beleven, met name in de muziek) en de klokketijd van de natuurwetenschappen, waarnaar we ons leven (moeten) richten. En hoe zit het met ‘tijd’ in de wiskunde? Zie site.
Jan M. Broeders, Borken-Burlo (Nederland), heeft een bestuursfunctie bij de Nederlandse Vereniging voor Stereofotografie. Zij wil de interesse bevorderen voor holografie, driedimensionale waarneming, optische illusies, anamorfosen en optische waarneming in het algemeen. De Stichting geeft informatie via lezingen, een web site, het deelnemen aan manifestaties en evenementen, het beantwoorden van vragen en het uitgeven van de nieuwsbrief “Optische Fenomenen”.
Sylvie Pic, Marseille (Frankrijk), is een Franse kunstenares die topologische vormen tekent met de hand. Van 25 februari tot 31 maart stelt zij vijftig tekeningen en twee 3D-werken (“two boxes with inner anamorphosis lighted with black light”) tentoon in de Bozar in Brussel. Meer van haar werk staat op: site 1, site 2 en site 3.
Aimé Pauwels, Kortrijk, ontwerpt en berekent zonnewijzers, zoals de zonnewijzer op het lokaal van de Zonnewijzerkring Vlaanderen in Rupelmonde. In totaal heeft hij een 66 stuks op zijn actief, de een al wiskunstiger dan de ander.
Samuel Gaeremynck, Gent, is architect-meubelontwerper. Een van zijn vele meubelontwerpen heet “Stacksss” en is een Fibonacci modulaire wandkast; zie site.
Wouter Veldhuizen, Gaanderen (Nederland), heeft altijd wat op de pennen staan. Wat het ook is, het heeft een wiskundig karakter. Niet vreemd voor een wiskundeleraar. Tegenwoordig legt hij zich steeds meer toe op het maken van wandkleden en ruimtelijke objecten. Lijn, structuur en kleur zijn belangrijke elementen. Het tentoon gestelde werk heeft alles te maken met de symmetriegroep van de kubus; zie site.
Jan Helmer, Venlo (Nederland), stelt zijn nieuwe wiskunderoman “Pythagoras en de Rechtvaardige Rechters” voor. Dit is zijn tweede wiskunderoman, en dit keer staan statistiek en kansrekenen centraal. De roman speelt zich voor een groot deel af in Gent, rondom het retabel van het “Lam Gods” in de Sint-Baafskathedraal; zie trailer.
Harrie Welles, Den Haag (Nederland), is zijn leven gefascineerd door de tuin van ‘Escher’: door de wetten die gelden binnen het symmetrisch heelal. Hoe er mee te spelen en er schoonheid aan te ontfutselen? Vooral door het binnenvoeren van scheefte binnen de gestrenge regimes van draaien , schuiven en spiegelen die daar heersen, kan wonderlijke kleuren- en vormenpracht tevoorschijn worden gehaald . Die laat zich begrijpen middels de kettingbreuk, een eeuwenoud rekenkunstje, waar vroegen de klokkenmakers de omvang van hun raderwerken al mee doorrekenden; zie site.
Wiskundige Annie Van Maldeghem, Gent, maakte een uitgebreide fotoverzameling van wiskunstige vormen in kunst en architectuur. In de lezing ‘Wiskunstige spiralen’ zal ze een aantal wiskunstige spiralen tonen – met inbegrip van een ongewone, speelse spiraal – die terecht het adjectief wiskunstig verdienen.
Ir. Architect Leslie Burm, Gent, verkent de perceptie van geluid in ruimtes. Hij gebruikt het ‘diep luisteren’ als een onderzoeksmethodologie tijdens het componeren. Voor de “Wiskunstcollectie”, zal hij een auditieve interactie met een bepaalde ruimte aangaan; zie site.
Encarna Reyes, Valladolid (Spanje). Deze wiskundige is de koningin van de zes- en achthoeken, waar ze een boek over schreef. Ze is begeesterd door verhouding van Cordoba, die een vergelijking met de gulden verhouding of het plastische getal kan doorstaan.
Bart Hollanders, Antwerpen is een architect die de wiskunstige kunstwerken van Alfons Hoppenbrouwers analyzeert. Deze laatste was een voormalig directeur van het Departement Architectuur Sint-Lucas en als het ware een voortrekker van de wiskunstige beweging. Hollanders kijkt ernaar met de ogen van deze tijd; zie site.
Jan de Koning, Rotterdam, Nederland, van huis uit timmerman, meubelmaker en ontwerper van unieke stoelen, raakte gefascineerd door de wiskunstige mogelijkheden van het dubbele verstek. Door gelukkig toeval kwam hij in contact met professor Koos Verhoeff, die zijn leermeester werd. Jan, op zijn beurt, voorzag Verhoeff’s werk van magneetjes, waardoor poly-interpretabele magnetische puzzels ontstonden. Sindsdien legt Jan zich steeds meer toe op het maken van wiskunstige puzzels en objecten; zie site.